Voorlichtersleed

Hoe ver mag de derde partij  -lees de voorlichter- gaan wanneer die eenmaal is aangeschoven bij het interview? Archie’s regel 1 is: ga er liever niet bijzitten! En als je de neiging tot controle niet kan weerstaan: grijp in ieder geval nooit  in tijdens een lopend interview! Dat een voorlichter vooraf afspraken met een journalist maakt over het interview en dat nog eens bevestigt in het bijzijn van de geinterviewde is normaal en wenselijk voor beide partijen. Het achteraf checken van het  vraaggesprek is geen taboe meer, zeker wanneer je niet gevraagd hebt om publiciteit. Het ‘over doen’ van een vraag bij radio of TV interviews -mits niet live natuurlijk- wordt ingewilligd. Soms wordt er vooraf overlegd of er -om strategische redenen- geen vragen gesteld worden over een issue. Als er goede argumenten zijn is dat bespreekbaar.
Journalisten zijn o.h.a. redelijke mensen en het is ook in hun belang dat een interview soepel verloopt. Inbreken tijdens het interview is absoluut not done en een issue verhelderen of bijschaven gebeurt na het gesprek. Evenals het herinneren aan gemaakte afspraken. Het is ongebruikelijk als een voorlichter tijdens het interview inbreekt en keert zich als een boemerang tegen je in de eindmontage.. Een klassieker hierbij is het interview van Twan Huys met Kardinaal van Eijk over de sluiting van 280 kerken een tijdje geleden. Van Eijk, een man die zich niet graag laat interviewen, is zichtbaar gespannen. Wanneer gevraagd wordt naar een uitspraak uit zijn verleden: “Homo’s zijn niet in staat tot liefde maar alleen tot wederzijdse zelfbevrediging”: bent u nog steeds op dat standpunt?”, kijkt de kardinaal wanhopig opzij naar de voorlichter. Deze  grijpt in: “Twan, dat vind ik een beetje flauw”. Bij een volgende vraag over de doodstraf voor zware criminelen grijpt de woordvoerder nogmaals in, tot zichtbare irritatie van Twan Huys:  “Nee, hier geldt hetzelfde voor, Twan. Kom nou toch.”  Prachtig in beeld gebracht met aanvankelijk een zacht fluisterende stem op de achtergrond. Dan stapt de voorlichter stapt vol in beeld en doet een wanhopige poging het gesprek naar zijn hand te zetten. Dodelijk voor zijn baas, die er wat sullig bij zit en dodelijk voor de status van de voorlichter.
Terecht maakt Huys gebruik van dit incident waardoor het item meer gaat over manipulatie door de kerkleiding dan over de kerksluiting. De geïnterviewde wordt een clown: van informant tot entertainer. De journalist wint altijd. Zie de beelden:

No comments yet.

Geef een antwoord